Manchester City - PSG: Körfez Düellosunun Eşiğindeki Taktik Panik ve 5 Kriz Detayı

Fransız futbol kamuoyunun en sivri dilli analistlerinden Walid Acherchour, PSG'nin bu sezon Devler Ligi'nde 'tek bir dişe dokunur maç bile oynamadığını' söylerken haksız sayılmazdı. Kylian Mbappé sonrası dönemi gençleşme ve takım oyunu masalıyla pazarlamaya çalışan Luis Enrique, pratikte hücumda bitiricilikten yoksun, topla kısır bir pas trafiğine hapsolmuş bir yapı kurdu. 4 maçta toplanan yalnızca 4 puan, Atletico Madrid karşısında yüzde 71 topla oynamaya rağmen son saniyede gelen mağlubiyetle birleşince projenin makyajı hızla döküldü. İşin aslı, Paris ekibi Manchester'a bir dev gibi değil, Şampiyonlar Ligi'nin ilk 24 basamağının dışına düşme kabusu yaşayan kırılgan bir takım olarak gidiyor.

Kriz sadece Paris cephesinde değil. Pep Guardiola, menajerlik kariyerinde ilk kez tüm kulvarlarda üst üste dört maç kaybederek Etihad koridorlarında alışılmadık bir alarm durumu yarattı. Rodri'nin sezonu kapatmasıyla çöken merkez omurga, Mateo Kovačić ve İlkay Gündoğan'ın geçiş savunmasındaki temposuzluğuyla birleşince City kalesini doğrudan tehditlere açık bıraktı. Sporting deplasmanındaki 4-1'lik hezimet, Guardiola'nın yüksek savunma hattı kumarının artık Avrupa'nın elit seviyesinde ne kadar ağır cezalandırıldığını gösterdi. Katalan teknik adamın arka plandaki en büyük hesabı, PSG'nin kanat forvetlerine alan bırakmadan topa sahip olma ritmini yeniden 90 dakikaya yayabilmek.

Hakem ataması açıklandığında Manchester tarafında yüzlerin asılması tesadüf değil. City'nin geçmişte kritik Avrupa gecelerinde aleyhine çalınan tartışmalı penaltılar ve kırılma anlarında otoritesini hissettiremeyen hakem yönetimleri, Guardiola'nın teknik heyetinde derin bir güvensizlik mirası bıraktı. İngiliz basını, bu eşleşmeye atanan tecrübeli hakemin özellikle City'nin agresif karşı presinde düdüğünü ne sıklıkla çalacağını tartışıyor. Maçın kader anı, her iki takımın da sinir uçlarının açık olduğu ilk 20 dakikalık baskı sekansında hakemin temas standardını nereye koyacağıyla doğrudan bağlantılı.

Açıkçası Luis Enrique'nin en tartışmalı tercihi, klasik bir santrfor yerine sahte dokuz kurgusunda diretmesi oldu. Gonçalo Ramos ve Randal Kolo Muani gibi profiller varken Lee Kang-in veya Marco Asensio'yu ceza sahası merkezine çekmek, PSG'yi ceza sahası içinde etkisiz hale getirdi. Farkı şu: Paris takımı topla ceza sahası çevresine kadar çok rahat akıyor ancak son vuruşta net bir bitirici bulamıyor. Ousmane Dembélé'nin bireysel patlayıcılığı ve Bradley Barcola'nın sol koridordaki dikine koşuları, City'nin arkasında bıraktığı devasa boşlukları değerlendirmek için Luis Enrique'nin elindeki yegane koz olmaya devam ediyor.

36 takımlı lig formatının en acımasız tarafı, geleneksel grup aşamasındaki 'üçüncü maçta toparlanma' lüksünü ortadan kaldırması. Beşinci haftaya girilirken iki kulüp de doğrudan son 16 bileti getiren ilk 8 basamağın uzağında kalma riskiyle karşı karşıya. Manchester City mağlup olması halinde kendisini şubat ayındaki play-off cehenneminde bulabilir; PSG içinse play-off potasının dahi dışına savrulmak tam anlamıyla bir Katar projesi fiyaskosu anlamına gelecek. Bu karşılaşma taktiksel bir satrançtan öte, iki ultra zengin projenin Avrupa arenasındaki prestij barometresi olacak.