Ankara 2 No'lu Baro Krizi: Yargıda 'İltimas' İtirafının Perde Arkasındaki 5 Kırılma Noktası

Adliye kulislerinde yıllardır fısıldanan gayriresmi imtiyaz mekanizması, tarihte belki de ilk kez bir seçim kozu olarak bizzat Baro Başkanı Sabri Ağdemir tarafından açıkça seslendirildi. Üyelerine seslenirken mahkemelerdeki hâkim ve savcılarla kurulan yakın bağları bir 'avantaj paketi' gibi sunması, savunma makamının içine sürüklendiği meşruiyet krizini gözler önüne serdi. İşin aslı, kapalı kapılar ardında herkesin bildiği ama kimsenin yüksek sesle söylemeye cesaret edemediği temaslar ilk defa kayda geçti. Bir adayın tarafsız bir hâkimi 'kolay erişilebilir ayrıcalık' olarak pazarlaması, yargının bağımsızlık iddiasını tek bir konuşmayla yerle bir etti.

2020 yılında savunma cephesini ikiye bölen ve kamuoyunda büyük tartışmalar yaratan çoklu baro sistemi, en başından beri siyasi kutuplaşma eleştirilerinin odağındaydı. Projenin mimarları 'çoğulcu temsil' tezini savunurken, Ağdemir’in adliyedeki hâkim nüfuzunu vaat olarak sunması muhalif kanadın tüm kuşkularını doğruladı. Açıkçası, 'paralel imtiyaz ağları oluşacak' yönündeki kaygılar, bizzat sistemin içindeki bir başkanın ağzından delillendirilmiş oldu. Savunmanın kamusal ağırlığı, birkaç yüz delegenin oyunu alma hesabı uğruna bir anda lobicilik faaliyetine indirgendi.

Skandal sadece baro koridorlarını değil, doğrudan Hâkimler ve Savcılar Kurulu kulislerini de sarstı. Cübbesinin bağımsızlığı zan altında kalan hâkim camiası, bir avukatın seçim kampanyasında 'iltimas dağıtan merci' konumuna düşürülmekten son derece rahatsız oldu. Pratikte hiçbir yüksek yargı bürokratı veya görevdeki mahkeme başkanı, adının bir baro seçiminde pazarlık nesnesi yapılmasını kabullenemezdi. Ankara’nın tepesinden gelen soğuk rüzgarlar, Ağdemir’in etrafındaki koruma kalkanını saatler içinde eritti ve çekilme sürecinin taşlarını döşedi.

Ankara 2 No'lu Baro bünyesindeki genç hukukçular, başkanlarının bu açıklamasını bir lütuf değil, mesleki onurlarına vurulmuş ağır bir darbe olarak gördü. Liyakat ve adil yargılanma ilkeleriyle mesleğe adım atan yüzlerce avukat, kamuoyu önünde 'torpille dosya bağlayan zümre' yaftası yemeyi reddetti. Arka plandaki hesap ise çok netti: Kendi seçmen kitlesini bile konsolide edemeyen, aksine kurumu savunulamaz bir pozisyona sokan liderlikle sandığa gitmek kesin bir hezimet anlamına gelecekti.

Tepkiler çığ gibi büyüyünce Ağdemir resmi bir açıklamayla adaylıktan çekildiğini duyurdu. Günü kurtarmak adına yapılmış klasik bir kriz yönetimi hamlesiydi bu. Ancak bir aktörün sahneden çekilmesi, vatandaşın mahkeme salonlarına ve tarafsız olması gereken hâkim kürsüsüne duyduğu şüpheyi silmeye yetmedi. Artık adliye koridorlarında hakkını arayan her yurttaşın aklında tek bir soru yankılanıyor: Kararı veren mahkeme heyeti sadece dosyadaki delillere mi bakacak, yoksa avukatın rozetine mi?